محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
330
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
ترجمه دعوايى نسبت به يكى از احكام اجتماعى نزد عالمى مىبرند كه با رأى خود حكمى صادر مىكند . پس همان دعوا را نزد ديگرى مىبرند كه او درست بر خلاف رأى اوّلى حكم مىدهد . سپس همه قضات نزد رييس خود كه آنان را به قضاوت منصوب كرده ، جمع مىگردند ؛ او رأى همه را بر حق مىشمارد . در صورتى كه خدايشان يكى ، پيغمبرشان يكى ، و كتابشان يكى است ! آيا خداى سبحان ، آنها را به اختلاف ، امر فرمود ، كه اطاعت كردند ؟ ! يا آنها را از اختلاف پرهيز داد و معصيت خدا نمودند ؟ ! آيا خداى سبحان ، دين ناقصى فرستاد و در تكميل آن از آنها استمداد كرده است ؟ ! آيا آنها شريكان خدايند كه هر چه مىخواهند در احكام دين بگويند و خدا رضايت دهد ؟ ! آيا خداى سبحان ، دين كاملى فرستاد و پيامبر صلّى اللّه عليه و إله در ابلاغ آن كوتاهى ورزيد ؟ ! در حالى كه خداى سبحان مىفرمايد : « ما در قرآن چيزى را فروگذار نكرديم . » « 1 » و فرمود : « بيان هر چيزى در قرآن است . » « 2 » و يادآور شديم كه : بعض قرآن ، گواه بعض ديگر است و اختلافى در آن نيست . پس خداى سبحان فرمود : « اگر قرآن از طرف غير خدا نازل مىشد ، اختلافات زيادى در آن مىيافتند . » « 3 » همانا قرآن داراى ظاهرى زيبا و باطنى ژرف و ناپيداست ، مطالب شگفتآور آن تمام نمىشود ، و اسرار نهفته آن پايان نمىپذيرد و تاريكىها بدون قرآن بر طرف نخواهد شد .
--> ( 1 ) . انعام / 6 : 38 . ( 2 ) . اقتباس از آيه 89 سوره نحل / 16 . ( 3 ) . نساء / 4 : 82